Rediger Lagmannsretter: LA-1994-192

Du har ikke tillatelse til å redigere denne siden av følgende grunner:

Handlingen du prøvde å utføre kan kun utføres av brukere i gruppa Brukere.
Du må bekrefte e-postadressen din før du kan redigere sider. Vennligst oppgi og bekreft e-postadressen din via innstillingene dine.

For å endre denne siden, vennligst svar på spørsmålet som vises under (mer informasjon):

Hva blir 10 + 5

Instans:
Dato:
Publisert:
Stikkord:
Sammendrag:	Saken er en del av sakskomplekset i flydroppsaken [[LE-1994-432]]. Denne saken gjaldt to av medhjelperne. A hadde kjøpt og videresolgt 1,7 og 2 kg amfetamin, mens B hadde kjøpt 600 gram og videresolgt 500 gram. I forkant av dommen hadde A og B krevd at saken ble forent til felles behandling med saken mot dem som hadde solgt dem narkotikaen. Lagmannsretten avslo dette og Høyesteretts kjæremålsutvalg forkastet anken [[Rt-1994-667]]. Lagmannsretten fastsatte straffen for A til fengsel i 5 1/2 år og inndragning av kr 200.000. For B ble straffen 4 1/2 år og inndragning av kr 100.000. Ved Høyesteretts avgjørelse [[Rt-1994-1324]] ble dommen opphevet, fordi det var saksbehandlingsfeil at lagmannsretten hadde tillatt opplesning av politforklaringer fra vitner som under hovedforhandling nektet å forklare seg. De andre medhjelperne i flydroppsaken ble dømt i egne saker: [[LE-1994-433]], [[LE-1994-434]], [[LE-1994-564]].
Saksgang:
Parter:
Forfatter:
Lovhenvisninger:

Fritekst:

Statsadvokatane i Agder har 8. mars 1994 sett A og B under tiltale ved Agder lagmannsrett, Vest-Agder lagsokn. A er sett under tiltale til domfelling etter: "Straffeloven §162, første, andre og femte ledd som bestemmer at det er straffbart å tilvirke, innføre, erverve, oppbevare eller overdra stoff som etter regler med hjemmel i loov er ansett som narkotika, eller å medvirke rtil dette, og overtredelsen er grov fordi det legges vekt på hva slags stoff det gjelder, kvantum og overtredelsens karakter, jfr. Sosialdepartementets narkotikaforkrifter av 30. juni 1978 og Helsedirektørens narkotikaliste, som bestemmer at bl.a. amfetamin skal regnes som narkotika. Grunnlaget er følgende forhold eller medvirkning til dette: a. Fra våren 1992 - våren 1993 i Kristiansand, ervervet han tilsammen ca 2 kg. amfetamin slik: 1. Våren 1992 ca 200 gram fra C 2. Høsten 1992 ca 70 gram fra C 3. Januar/februar 1993 ca 500 gram fra bl.a. D 4. Fra mars 1993 ca 600 gram fra C eller deler av dette. b. Fra våren 1992 - våren 1993 i Kristiansand, solgte han til forskjellige personer ca 2 kg. amfetamin, eller en vesentlig del av dette." B er sett under tiltale til domfelling etter: "Straffeloven §162, første, annet og femte ledd som bestemmer at det er straffbart å tilvirke, innføre, erverve, oppbevare eller overdra stoff som etter regler med hjemmel i loiv er ansett som narkotika, eller å medvirke til dette. og overtredelsen er grov fordi det legges vekt på hva slags stoff det gjelder, kvantum og overtredelsens karakter, jfr. Sosialdepartementets narkotikaforskirfter av 30. juni 1978 og helsedirektørens narkotikaliste, som bestemmer at bl.a. amfetamin skal regnes som narkotika. Grunnlaget er følgende forhold: a. Fra høsten 1992 - sommeren 1993 i X, ervervet han tilsammen 600 gram amfetamin slik: 1. Høsten 1992 ca 50 gram fra E 2. Januar/februar 1993 ca 200 gram fra F 3. Fra mars 1993 til sommeren s.å. ca 350 gram fra C eller deler av dette. b. Fra høsten 1992 - sommeren 1993 i X, solgte han til forskjellige personer ca 600 gram amfetamin, eller en vesentlig del av dette." Når det gjeld B, har aktor under hovudførehavinga endra tiltalen på nokre punkt. Det er tiltalen etter desse endringane som er attgjeven ovanfor. I båe tiltalevedtaka er det sagt at straffeloven §62 fyrste leden vil gjelda. Det er teke atterhald om å påstå inndraging av vinning, jf. straffeloven §34. A er fødd xx.xx.1960 og er for tida innsett i varetekt i Kristiansand kretsfengsel. Han opplyser å ha arbeidd som sveisar og platearbeidar i fleire år, men har vore arbeidslaus sidan 1991/92. Han har forsytarplikt for ei dotter på seks år. Den sakgjevne opplyser at han ikkje har inntekt eller eige. Han er friteken for verneplikt. A er straffedømd fire gonger tidlegare. Han vart mellom anna dømd i 1983 for brot på legemiddellova og i 1990 for brot på straffeloven §162 fyrste leden. Den sistnemnde domfellinga gjeld tilhøve frå 1986-87. A har ikkje sagt seg skuldig etter tiltalen. B er fødd xx.xx.1963 og er for tida innsett i varetekt i Kristiansand kretsfengsel. Han har hatt yrkespraksis mellom anna som sveisar, men gjekk arbeidslaus dei siste åra før han vart sett fast og varetektsfengsla. Han har gått eitt år på mekanikarkurs på yrkesskule. Han har forsytarplikt for ein gut på fire år. Den sakgjevne opplyser at han ikkje har inntekt eller eige. Han er friteken for verneplikt. B er straffedømd ei rekkje gonger tidlegare. Dei fyrste domfellingane gjeld særleg vinningsbrot. Han fekk ein forhøyrsrettsdom 10. desember 1990 som galdt brot både på straffeloven §162 andre leden og §162 fyrste leden. Det grove narkotikabrotet galdt mottak av om lag 23 gram heroin for vidaresal. Då han vart sett fri frå soning av denne domen 31. august 1992, med ei prøvetid på 1 år og 6 månader, stod det att ei resttid på 273 dagar. B fekk ny dom i forhøyrsretten 20. oktober 1993 for mellom anna ei rekkje tilfelle av lekamskrenkingar, trugsmål og vald mot offentleg tenestemann. Han vart óg dømd etter legemiddellova for eige bruk av amfetamin sommaren 1993. Domen vart gjeven som samstraff med resttida frå den førre domen, og straffa vart sett til fengsel i 1 år og 1 månad. Domen er rettskraftig, men ikkje sona. B har sagt seg skuldig etter post a. 1) i tiltalen, men elles ikkje skuldig. Det er lagt fram to spørsmålsskrift for lagretten, eitt for kvar av dei sakgjevne. I høve til A lyder spørsmålsskriftet slik: "1. Hovedspørsmål: Er tiltalte A skyldig i å ha ervervet amfetamin som etter regler med hjemmel i lov er ansett som narkotika, eller å ha medvirket til dette, ved at han forholdt seg som beskrevet nedenfor? Fra våren 1992 - våren 1993 i Kristiansand og/eller andre steder i Agder-fylkene, ervervet han tilsammen ca 2 kg. amfetamin eller en del av dette slik: 1. Våren 1992 ca 200 gram eller en del av dette fra C og/eller 2. høsten 1992 ca 700 gram eller en del av dette fra C og/eller 3. januar/februar 1993 ca 500 gram eller en del av dette fra bl.a. D og/eller 4. fra mars 1993 ca 600 gram eller en del av dette fra C 2. Tilleggsspørsmål: Er handlingen beskrevet under 1. spørsmål grov? Ved avgjørelsen skal det særlig legges vekt på hva slags stoff det gjelder, kvantum og overtredelsens karakter. 3. Hovedspørsmål: Er tiltalte A skyldig i å ha overdratt amfetamin som etter regler med hjemmel i lov er ansett som narkotika, eller å ha medvirket til dette, ved at han forholdt seg som beskrevet nedenfor? Fra våren 1992 - våren 1993 i Kristiansandsområdet, solgte han til forskjellige personer ca 2 kg. amfetamin, eller en del av dette. 4. Tilleggsspørsmål: Er handlingen beskrevet under 3. spørsmål grov? Ved avgjørelsen skal det særlig legges vekt på hva slags stoff det gjelder, kvantum og overtredelsen karakter." I høve til B lyder spørsmålsskriftet slik: "1. Hovedspørsmål: Er tiltalte B skyldig i å ha ervervet amfetamin som etter regler med hjemmel i lov er ansett som narkotika, eller å ha medvirket til dette, ved at han forholdt seg som beskrevet nedenfor? Fra høsten 1992 - sommeren 1993 i X og/eller andre steder i Agder-fylkene, ervervet han tilsammen ca 600 gram amfetamin eller en del av dette slik: 1. Høsten 1992 ca 50 gram eller en del av dette fra E og/eller 2. februar 1993 ca 200 gram eller en del av dette fra bl.a. F og/eller 3. fra mars 1993 til sommeren s.å. ca 350 gram eller en del av dette fra C. 2. Tilleggsspørsmål: Er handlingen beskrevet i 1. spørsmål grov? Ved avgjørelsen skal det særlig legges vekt på hva slags stoff det gjelder, kvantum og overtredelsens karakter. 3. Hovedspørsmål: Er tiltalte B skyldig i å ha overdradd amfetamin som etter regler med hjemmel i lov er ansett som narkotika, eller å ha medvirket til dette, ved at han forholdt seg som beskrevet nedenfor? Fra høsten 1992 - sommeren 1993 i Xs-området, solgte han til forskjellige personer ca 600 gram amfetamin, eller en del av dette. 4. Tilleggsspørsmål: Er handlingen beskrevet i 3. spørsmål grov? Ved avgjørelsen skal det særlig legges vekt på hva slags stoff det gjelder, kvantum og overtredelsens karakter." Lagretten har svara ja på alle spørsmåla i dei to spørsmålsskrifta. Retten - dei tre juridiske domarane - har lagt avgjerdene til lagretten til grunn for domen i sakene. Kvar av dei sakgjevne vert etter dette dømde for to brotsverk mot straffeloven §162 andre leden, jf. fyrste og femte leden. I samband med straffutmålinga legg retten - dei tre juridiske domarane, ordføraren i lagretten og dei tre uttrekte lagrettemedlemene - etternemnde faktiske omstende til grunn: Våren 1992 vart det innført eit parti amfetamin og kokain til Noreg. Stoffet kom med frakteskuta "- - -" og vart teke i land ved Y. Av den amfetaminen som vart innførd, kjøpte A om lag 200 gram av C frå X, jf. post a. 1) i tiltalen mot A. I september 1992 vart eit parti på om lag 20 kg amfetamin innførd til Noreg med fly og sleppt ned over ei tjørn ved Z. Av dette partiet vart om lag 3 kg gøymt unna ved - - -. Den før nemnde C og E - som óg er frå X - stod sentralt ved disponeringa av desse 3 kg amfetamin. I fyrste omgang tok C, saman med D, med seg 1 kg og lagra dette i skogen ved - - -. Noko av stoffet vart overlate E. Retten byggjer på at B kjøpte om lag 50 gram amfetamin av E i oktober eller november 1992, jf. post a. 1) i tiltalen mot B. Overleveringa av stoffet gjekk føre seg i traktene mellom X og Ø. B fekk stoffet på kreditt. Vidare vert det lagt til grunn at C, til dels saman med D, selde om lag 500 gram til A av den same mengda som var lagra i Ø. Dette kjøpet frå As side er ein del av tilhøvet nemnt under post a. 2) i tiltalen mot han. Stoffet vart lagt ut i skogen, og A fekk melding om kvar han kunne finna det. Det var fem leveransar på 100 gram kvar. Oppgjer for salet vart seinare henta heime hjå A i Å. Noko seinare på hausten 1992 henta C, saman med D, 1 kg til av den amfetaminen som var lagra ved - - - - og gøymde denne i - - -. Det vert lagt til grunn at A fyrst kjøpte om lag 100 gram av C, og så ved juletider 1992 kjøpte 100 gram til. I det fyrste tilfellet vart stoffet lagt ut i skogen ved - - - og ved det siste høvet ved - - - i Ø. A fekk opplyst kvar han skulle henta det. Dei her nemnde kjøpa er óg ein del av tilhøvet nemnt under post a. 2) i tiltalen mot A. Medan C sat i varetektsfengsel kring årsskiftet 1992/93, fekk han broren F og D til å ta seg av salet av resten av det amfetaminpartiet som var gøymt unna i nærleiken av - - -. Dette vart selt dels til A og dels til B. Utfrå forklaringane til F og D legg retten til grunn at A i alt kjøpte mellom 200 og 500 gram av dei, jf. post a. 3) i tiltalen mot A. Ein legg vidare til grunn at B kjøpte om lag 200 gram, jf. post a. 2) i tiltalen mot B. Både A og B fekk overgjeve stoffet i fleire omgangar, og det vart betala etter kvart som dei hadde selt det vidare. Dei fleste gongene vart leveransane lagde ut på stader mellom X og Ø, og der henta av kjøparane. Etter at C var komen ut frå varetektsfengsel i februar 1993, tok han i mars til å selja restpartiet - 1 kg - som hadde lege lagra ved - - -. Fyrst kjøpte A 100 gram av han, og seinare om lag 500 gram, i alt om lag 600 gram, jf. post a. 4) i tiltalen mot A. Det vert lagt til grunn at B kjøpte om lag 350 gram av dette stoffet, jf. post a. 3) i tiltalen mot B. Ved dei fleste høva vart stoffet lagt ut i traktene mellom X og Ø, og der henta av kjøparane. Retten legg såleis til grunn at A i alt har kjøpt mellom 1,7 og 2 kg amfetamin, og at B har kjøpt omlag 600 gram. Ved alle handlane lét prisen til å ha vore kr 500 pr. gram. Stoffet skal ha halde ein høg styrkegrad. Jamvel etter utblanding med noko druesukker skal kvaliteten ha vore god. Bortsett frå handelen mellom E og B, har det ikkje vore beinveges overlevering av stoff frå seljar til kjøpar. Stoffet har vorte plassert ute i terrenget, og så har kjøparen fått melding om kvar han skulle finna det. Både A og B har kjøpt på kreditt. Dei einskilde leveransane har helst vore på 50 eller 100 gram, men kan óg ha vore større. Kjøparane har vanlegvis fått ein ny leveranse når dei var i stand til å betala for den førre. Det kunne gå 1-2 veker mellom delleveransane frå det same partiet. Når ein ser bort frå handelen mellom E og B, lét det økonomiske oppgjeret for salet til å ha gått tolleg greitt. Seljarane har vanlegvis møtt opp heime hjå kjøparane og teke imot betalinga. Retten legg til grunn at A har selt vidare mesteparten av det stoffet han kjøpte, dvs. mellom 1,7 og 2 kg amfetamin, jf. post b. i tiltalen mot han. A var busett i Å, og det vert lagt til grunn at han selde i smått til misbrukarar i Kristiansand-området. Når det gjeld B, vert det lagt til grunn at han nytta noko av stoffet til eige forbruk, og at han selde vidare om lag 500 gram amfetamin, jf. post b. i tiltalen mot han. Retten byggjer på at B, som var busett i X, har selt i smått til misbrukarar i X-området. Så langt ein veit, har det ikkje vore nokon kontakt mellom A og B. Dei har kjøpt og selt vidare amfetamin ubundne av kvarandre. Ved straffutmålinga vil særleg dei allmennpreventive omsyna tala for ein streng straffereaksjon i høve til båe dei to sakgjevne. Dei har kjøpt og selt vidare store mengder amfetamin, som er ei svært skadeleg og farleg gift. Ved handlingane sine har dei spreidd amfetamin til misbrukarar på Sørlandet, med risiko for at endå fleire kunne verta avhengige av denne gifta. Det er tale om svært mange brukardoser når ein legg saman dei mengdene amfetamin som dei sakgjevne vert dømde for å ha kjøpt og selt vidare. For båe dei sakgjevne må det telja i straffaukande lei at dei er dømde for narkotikabrot tidlegare. Særleg vil det gjelda for B, som óg er dømd for grovt narkotikabrot før. Retten har fastsett straffa for A til fengsel i 5 år og 6 månader. Straffa er fastsett under omsyn til straffeloven §62 fyrste leden. Han har krav på varetektsfrådrag med 197 dagar. For B vil det tala klårt i straffaukande lei at både dei tilhøva han no vert dømd for og dei tilhøva som vart pådømde i forhøyrsrettsdomen 20. oktober 1993, alle ligg innanfor prøvetida etter at han vart sett fri frå soning av domen frå 1990. I denne tidbolken har han såleis gjort seg skuldig i ei rekkje alvorlege strafflagde handlingar av ulik karakter. Dei tilhøva som B no vert dømd for, ligg i tid føre domen frå 20. oktober 1993. Retten er komen til at det bør gjevast særskild dom for dei nye tilhøva, jf. straffeloven §64 fyrste leden. Det er i hovudsak andre slag straffebrot som vart pådømde i 1993-domen. Retten har fastsett straffa for B til fengsel i 4 år og 6 månader. Straffa er fastsett under omsyn til straffeloven §64 fyrste leden og §62 fyrste leden. Han har krav på varetektsfrådrag med 227 dagar. Aktor har sett fram påstand om inndraging av vinning ved dei strafflagde handlingane. Det er påstått inndraging med kr 300000 hjå A og kr 100000 hjå B. Retten er komen til at det bør gjevast dom for inndraging, jf. straffeloven §34. Det vert lagt til grunn at innkjøpsprisen for dei to sakgjevne har vore kr 500 pr. gram. Det fylgjer av sikker rettspraksis i narkotikasaker at det ved utrekning av vinninga ikkje skal gjerast frådrag for innkjøpsutgiftene. Kva prisen ved vidaresal har vore, veit ein ikkje. I dette tilfellet må inndragingssummane fastsetjast etter skjøn. Jamvel om dei sakgjevne for tida har ein trong økonomi, bør det likevel gjevast dom for inndraging. Ein viser elles til dei synsmåtane som er nemnde i samband med straffutmålinga for kvar av dei sakgjevne. Retten er komen til at A bør tola inndraging med kr 200000 og B med kr 100000. Sakskostnader er ikkje påstått, og vert etter omstenda ikkje pålagde, jf. straffeprosessloven §437 tredje leden. Domen er samrøystes. <center>S L U T N I N G :</center> 1. A, født xx.xx.1960, vert dømd for to brotsverk mot straffeloven §162 andre leden, jf. fyrste og femte leden, samanhalde med straffeloven §62 fyrste leden, til ei straff av fengsel i 5 - fem - år og 6 - seks - månader. Til frådrag i straffa kjem 197 - eitthundreognittisju - dagar for varetektsfengsel. 2. A vert dømd til å tola inndraging av vinning med 200000 - tohundretusen - kroner til føremon for statskassa, jf. straffeloven §34. 3. B, født xx.xx.1963, vert dømd for to brotsverk mot straffeloven §162 andre leden, jf. fyrste og femte leden, samanhalde med straffeloven §64 fyrste leden og §62 fyrste leden, til ei straff av fengsel i 4 - fire - år og 6 - seks - månader. Til frådrag i straffa kjem 227 - tohundreogtjuesju - dagar for varetektsfengsel. Domen vert gjeven som særskild dom i høve til dom 20. oktober 1993 i Mandal forhøyrsrett. 4. B vert dømd til å tola inndraging av vinning med 100000 - eitthundretusen - kroner til føremon for statskassa, jf. straffeloven §34. [[Kategori:Lagmannsretter]]

Redigeringsforklaring:

Dette er en mindre endring

Overvåk denne siden

Avbryt