LA-1993-611

Instans:	Agder lagmannsrett - Dom
Dato:	1993-09-08
Publisert:	LA-1993-00611
Stikkord:	Strafferett
Sammendrag:
Saksgang:	Agder lagmannsrett LA-1993-00611.
Parter:	Den offentlige påtalemyndighet (Aktor: Kst. statsadvokat Knut Otterbech) mot A (Forsvarer: Advokat Kim Gerdts).
Forfatter:	1. Lagdommer Asbjørn Nes Hansen, formann 2. Eks.ord. lagdommer Bjørn A. Paulson. 3. Sorenskriver Rolf Lien
Lovhenvisninger:	Straffeloven (1902) §162, §34, §35, §36, §37d, §62, Legemiddelloven (1964) §20, Veitrafikkloven (1965) §31, §5, Straffeprosessloven (1981) §437

Statsadvokatane i Agder har 2. august 1993 sett A under tiltale ved Agder lagmannsrett, Aust-Agder lagsokn, til domfelling etter:

"I. Straffeloven §162, første, annet og femte ledd som bestemmer at det er straffbart å tilvirke, innføre, erverve, oppbevare eller overdra stoff som etter regler med hjemmel i lov er ansett som narkotika, eller å medvirke til dette, og overtredelsen er grov fordi det legges vekt på hva slags stoff det gjelder, kvantum og overtredelsens karakter, jfr. legemiddelloven §20, jfr. Sosialdepartementets forskrifter om narkotika av 30. juni 1978 og Narkotikaliste av 15. august 1986, som bestemmer at bl.a. amfetamin skal regnes som narkotika.

Grunnlaget er følgende forhold:

a. Natt til torsdag 22. april 1993 innførte han ca 50 gram amfetamin fra Sverige til Norge.

b. Torsdag 22. april 1993 om ettermiddagen i 34 i Arendal, solgte han ca 50 gram amfetamin til B og C.

II. Straffeloven §162, første, jfr. femte ledd som bestemmer at det er straffbart ulovlig å tilvirke, innføre, utføre, erverve, oppbevare, sende eller overdra stoff som etter regler med hjemmel i lov er ansett som narkotika, eller å medvirke til dette, jfr. legemiddelloven §20, jfr. Sosialdepartementets forskrifter om narkotika av 30. juni 1978 og

Narkotikaliste av 15. august 1986 med senere endringer av 15. april 1988, som bestemmer at bl.a. amfetamin skal regnes som narkotika.

Grunnlaget er følgende forhold eller medvirkning til dette:

Torsdag 22. april 1993 ca kl. 21.30 på E-18 ved - -, Tønsberg oppbevarte han 2,918 gram amfetamin.

III. Vegtrafikkloven §31, jfr. §5 første ledd som bestemmer at enhver skal være oppmerksom på offentlig trafikkskilt, signal og oppmerking, og skal rette seg etter de forbud og påbud som gis på denne måten.

Grunnlaget er følgende forhold:

Den 22. april 1993 ca kl. 21.30 på E-18 i - -, Tønsberg, kjørte han en Volvo personbil med reg.nr. - - - med en hastighet av 136,4 km/t, til tross for at høyeste tillatte hastighet på stedet ved skilt er angitt til 90 km/t."

Tiltalevedtaket er teke inn slik det er retta av aktor under hovudførehavinga.

I tiltalen er det sagt at straffeloven §62 første ledd vil gjelde. Det er varsla at det vil verte sett fram påstand om inndraging av vinning med kr 30000 og inndraging av ein Volvo personbil med registreringsnummer 102.

A er svensk statsborgar, født xx.xx.1964, og har oppgjeve - - - 121 i Stockholm som fast bustad. Han har forsytarplikt for eitt barn frå eit tidlegare sambuartilhøve. Før han vart sett fast og innsett i varetektsfengsel, gjekk han arbeidslaus og fekk utbetala sosialhjelp. Han er utan eige. Av yrkespraksis opplyser han mellom anna å ha vore smed i fem år.

Den sakgjevne har fått nokre påtaleunnlatingar og er straffedømd fire gonger i Sverige, hovudsakleg for vinningsbrot, bilbrukstjuveri og vegtrafikkbrot. Han er og botlagd fleire gonger.

A har sagt seg skuldig i postane II. og III. i tiltalen, men ikkje skuldig i postane I. a. og b.

Det er lagt fram eit spørsmålsskrift for lagretten med fire hovudspørsmål og to tilleggsspørsmål, som i all hovudsak svarar til tiltalevedtaket.

Lagretten har svara ja på spørsmåla. Retten har lagt avgjerda til lagretten til grunn for domen i saka. Den sakgjevne vert etter dette straffedømd i samsvar med tiltalen.

I samband med straffutmålinga skal retten - dei tre juridiske domarane, ordføraren i lagretten og dei tre uttrekte lagrettemedlemene - nemne:

Den sakgjevne A vart, truleg onsdag 21. april 1993, kontakta over telefon med sikte på å skaffe eit parti amfetamin til mottakarar i Arendal. Det var B som sytte for at kontakten med den sakgjevne kom istand; dei to hadde råka kvarandre medan sistnemnde tidlegare same månaden hadde vore i Arendal. Avtala gjekk ut på at den sakgjevne skulle levere om lag 50 gram amfetamin for kr 30000. Ein kamerat av B, C, hadde kontakt med ein person som var interessert i å kjøpe narkotika og skulle finansiere kjøpet.

Etter det som har kome fram, byggjer retten på at den sakgjevne saman med den tidlegare sambuaren sin, D, reiste frå Stockholm om lag ved midnatt natt til torsdag 22.april 1993. Dei køyrde i bilen til den sakgjevne med han som førar. D skulle vitje ei veninne som budde i Arendalsdistriktet. Dei to svenskane kom fram til Arendal om ettermiddagen - 22. april 1993 - og etter å ha ringt telefonnummeret til E, vart dei henta av han på - - -bakken utanfor Arendal sentrum og køyrde til bustaden hans i 34. Evar ein kamerat av B, som sistnemnde heldt seg hjå etter han var rømt frå Arendal kretsfengsel 18. april 1993.

Det må leggjast til grunn at den sakgjevne hadde med seg amfetaminpartiet då han kom til Arendal og at han gav det frå segi bustaden til E. Truleg var det om lag 45 gram amfetamin som vart overgjeve der, slik at det som vanta etter avtala - 5 gram - vart overgjeve på -bakken etterpå. Ved sidan av E og B, var C og F til stades i husværet i delar av den tida dei to svenskane var der. Det var C som ordna med betalinga etter å ha vore ut på byen og henta pengane. Den sakgjevne fekk overgjeve 29000 eller 30000 kroner i 1000kronesetlar, som låg i ein konvolutt.

Etter å ha vore i bustaden til E i eit par timar, vart den sakgjevne og D køyrde attende til - - -bakken. Derfrå køyrde dei vidare til veninna til D. Seinare same kvelden tok dei på heimveg og vart stogga av ein patrulje frå Utrykningspolitiet på E-18 i - - i Vestfold om lag kl. 21.30. Grunnen til at politiet feste seg ved bilen, var at føraren heldt høg fart og køyrde forbi fleire andre bilar. Det vart sett i verk fartsmåling, som viste ein gjennomsnittsfart på 136,4 km i timen over ei veglengd som vart kontrollmålt til 1206 meter.

Ved ransaking vart det funne ein konvolutt i brystlomma til den sakgjevne. Konvolutten inneheldt 29000 kroner i norske 1000-kronesetlar. I ei tom sigarettpakke i bilen vart det funne noko narkotisk stoff, som ved seinare analyse er fastsett til 2,918 gram av ei blanding av amfetaminsulfat, koffein og druesukker. Innhaldet av amfetaminsulfatet er fastlagt til 44 vektprosent.

Etter at den sakgjevne og D var stogga av politiet i Vestfold, vart Arendalspolitiet varsla, og dei før nemnde som hadde opphalde seg i bustaden til E i - - - 34, vart same natta sette fast. Stoffet som den sakgjevne hadde kome med, var imellomtida oppdelt i mindre mengder og blanda med druesukker. Ved ransaking fann politiet dette i eit kjøleskåp i bustaden. Ved seinare analyse er eit beslag på 4,498 gram fastsett til ei blanding av amfetaminsulfat, koffein og druesukker. Innhaldet av amfetaminsulfatet er fastlagt til 34 vektprosent. Gasskromatiske samanlikningsanalyser viser at det er "overveiende sannsynlig" at materialet i dette beslaget og materialet i det beslaget politiet gjorde i bilen til den sakgjevne, kjem frå same partiet. Dei andre beslaga frå 34 er ved analyse fastsette til 63,258 gram av ei blanding av amfetaminsulfat, koffein og druesukker. Innhaldet av amfetaminsulfatet er fastlagt til mellom 20 og 45 vektprosent.

Ved straffutmålinga er det innførselen og salet av om lag 50 gram amfetamin som er det dominerande. Allmennpreventive omsyn talar med tyngde for ein fast og streng straffereaksjon mot grove narkotikabrot. I straffaukande lei legg retten særleg vekt på at den sakgjevne vert dømd for å ha innført amfetamin til Noreg, og såleis gjort det mogeleg å spreie eit skadeleg og farleg stoff til norske misbrukarar. Etter det som har kome fram, er den sakgjevne sjølv berre ein moderat misbrukar, og retten legg til grunn at han har handla ut frå reine økonomiske vinningsmotiv. Det er ved straffutmålinga teke noko omsyn til at det var mottakarane i Arendal som lot til å ha teke det direkte initiativet til at innførselen og salet kom i stand.

Retten har vore inne på om straffa burde setjast noko høgare enn påstanden til aktor, men er under ein viss tvil komen til at straffa bør setjast lik påstanden. Straffa vert etter dette fastsett til fengsel i 1 år og 6 månader. Straffa er fastsett under omsyn til straffeloven §62 første ledd. Den sakgjevne har sete i varetektsfengsel fram til domen, og varetektstida på 140 dagar kjem til frådrag i straffa.

Aktor har sett fram påstand om inndraging av vinning med kr 29000, og retten tek kravet til fylgje, jf. straffeloven §34. Vidare er det påstått inndraging av ein Volvo personbil med svensk registreringsnummer 102. Det var denne bilen den sakgjevne nytta ved innførselen av stoffet til Noreg. Han har opplyst i retten at det er hans eigen bil, ein 1978 modell kjøpt stutt tid i førevegen for kr 5000 og utan hefte. Inndraging må reknast som påkravt av omsyn til føremålet med den føresegna som set straff for handlinga. Retten tek såleis inndragingskravet til fylgje, jf. straffeloven §35 annet ledd, jf. første ledd, jf. §36 første ledd. Både inndraging av vinning og inndraging av bilen skjer til føremon for statskassa, jf. straffeloven §37d.

Sakskostnader er ikkje påstått og vert etter omstenda ikkje pålagde, jf. straffeprosessloven §437 tredje ledd.

Domen er samrøystes.

Domsslutning:

1. A, født xx.xx.1964, vert dømd for to brotsverk mot straffeloven §162 annet ledd, jf. første og femte ledd, eit brotsverk mot straffeloven §162 første ledd, jf. femte ledd og ei misferd mot vegtrafikklova §31, jf. §5 første ledd, alt samanhalde med straffeloven §62 første ledd, til ei straff av fengsel i 1 - eitt - år og 6 - seks - månader. Til frådrag i straffa kjem 140 - eitthundreogførti - dagar for varetektsfengsel.

2. Til føremon for statskassa vert det inndrege vinning med 29000 - tjuenitusen - kroner.

3. Til føremon for statskassa vert det inndrege ein Volvo personbil med svensk registreringsnummer 102.