LA-1996-1365
| Instans: | Agder lagmannsrett - Dom |
|---|---|
| Dato: | 1997-02-06 |
| Publisert: | LA-1996-01365 |
| Stikkord: | Strafferett |
| Sammendrag: | |
| Saksgang: | Nedenes herredsrett Nr. 96-00517 M - Agder lagmannsrett LA-1996-01365 M |
| Parter: | Ankepart: A (Prosessfullmektig: Advokat Odd Holck-Steen). Ankemotpart: Den offentlege påtalemakta (Prosessfullmektig: Statsadvokat Kjell Boye). |
| Forfatter: | Lagdomar Asbjørn Nes Hansen. Sorenskrivar Rolf Lien. Sorenskrivar Dag Carlstedt |
| Lovhenvisninger: | Straffeloven (1902) §127, Tolloven (1966), Alkoholloven (1989), §52, §54, §60, §62, §63, Tolloven (1966) §60, §63, §6, Alkoholloven (1989) §10-1, §8-2 |
Nedenes heradsrett sa 11. oktober 1996 dom med slik domsslutning:
"1. A, f. 1969, dømmes for overtredelse av straffeloven §127 første ledd, 1. straffalternativ, for tolloven §63, jf. §6, jf. §60, og for alkoholloven §10-1, 2. straffalternativ, jf. §8-2, alt sammenholdt med straffeloven §62, første ledd og §63 annet ledd, til en straff av fengsel i 45 dager.
2. Til fradrag i straffen kommer 2 dager for utholdt varetekt, jf. straffeloven §60.
3. A dømmes til å betale kr 3000,- i saksomkostninger til det offentlige."
Dei faktiske omstenda i saka og dei personlege tilhøva til den dømde går fram av domen.
Den dømde har anka heradsrettsdomen til Agder lagmannsrett. Anken, som gjeld straffutmålinga, vart vedteken fremja ved avgjerd av lagmannsretten 5. november 1996. Det var ankeførehaving i Moland rådhus 5. februar 1997. Den dømde møtte og forklara seg. Det var inga vitneførsle.
Forsvararen sette fram slik påstand:
"Tiltalte blir å anse på mildeste måte."
Aktor sette fram slik påstand:
"I herredsrettens dom gjøres den endring at fullbyrdelseav straffen utsettes med en prøvetid på 2 år.
I tillegg idømmes en bot, stor kr 5000,- subsidiært 15 dager fengsel." Lagmannsretten er komen til at det bør gjerast endringar i den påanka domen, slik at straffa vert sett til fengsel på vilkår, i kombinasjon med ei bot utan vilkår.
Domfellinga gjeld eit tilfelle av vald mot offentleg tenestmann og brot på tollova og alkohollova slik det går fram av tiltalevedtaket og domsgrunnane til heradsretten. Ut frå dei faktiske omstenda som heradsretten har gjort greie for i sin dom, burde det normalt fastsetjast ei fengselsstraff utan vilkår. Det er i denne samanhengen teke omsyn til at den dømde har pådrege seg straffedomar tidlegare, rettnok ikkje for valdsbruk, men m.a. for vinningskriminalitet, som må vera relevant i høve til at han no vert dømd for å ha hatt med smuglarsprit å gjera. Det er òg straffaukande at han har forbrote seg mot straffeloven §127 i prøvetida for den førre domen som delvis var gjeven på vilkår, jamvel om tiltale vart reist etter at 6-månadersfristen i straffeloven §54 nr. 3 var ute, slik at det ikkje kan gjevast fellesdom.
Det har i denne saka gått svært lang tid sidan den dømde gjorde seg skuldig i dei strafflagde handlingane, og fram til dom i saka. Då heradsretten gav dom, låg brotet mot straffeloven §127 bortimot 2 år og 5 månader attende i tid. Grunnen til at det har drege slik ut, heng saman med tilhøve på politiet/ påtalemakta si side. Den dømde var under etterforsking for andre straffebrot, og det vart teke sikte på å fremja sakene under eitt for retten. Men etterforskinga i dei andre sakene førde til at dei vart lagde bort, høvesvis 15. august 1995 og 23. juli 1996; på sistnemnde dag vart så tiltale teken ut i saka her.
Det er opplyst at den dømde var varetektsfengsla frå 10. mai til 24. juni 1994 i samband med at han var mistenkt for andre straffebrot. Tilfellet med vald mot polititenestmannen skjedde 16. mai 1994 i samband med framstilling til eit fengslingsmøte i forhøyrsretten, men tilhøvet utgjorde ikkje ein del av grunnlaget for kravet om varetektsfengsling eller synest vera vektlagt i samband med fengslinga. Det må då fylgja av avgjerda i Rt-1984-1264 at det i saka her ikkje er rom for noko varetektsfrådrag etter straffeloven §60, slik heradsretten med rette har lagt til grunn.
Ved fastsetjinga av straffa har lagmannsretten som nemnt kome til at det bør reagerast med fengselsstraff på vilkår, slik aktor for lagmannsretten òg har sett fram påstand om. Det er ved dette særleg lagt vekt på den lange tida som har gått frå straffebrota skjedde og fram til saka kom for retten. Ved domfelling for vald mot offentleg tenestmann gjer tungtvegande allmennpreventive omsyn seg gjeldande, men avgjerda i Rt-1992-916 (lnr 66 B/1992) gjev døme på at det er nytta fengselsstraff på vilkår i kombinasjon med ei bot i eit tilfelle der saka hadde vorte 2 år og 2 månader gamal.
Ved sidan av at det har gått så lang tid, har lagmannsretten teke eit visst omsyn til at den dømde hadde eit lengre varetektsopphald som han ikkje får frådrag for. Dessutan er det lagt noko vekt på at den dømde er i arbeid og at det ikkje er registrert nye strafflagde tilhøve på han hjå politiet.
Straffa vert sett til fengsel i 45 dagar på vilkår, med ei prøvetid på 2 år. Varetektsfrådraget på 2 dagar vil koma inn ved eventuell soning av straffa. Ved sidan av fengselsstraffa vert det idømt ei bot utan vilkår på kr 3000, subsidiært fengsel i 10 dagar.
Avgjerda av anken har ikkje gått den dømde imot, og det er då ikkje grunnlag for å påleggja han kostnadsansvar for lagmannsretten.
Domen er samrøystes.
Domsslutning:
I domen til heradsretten vert det gjort den endringa at fullføringa av fengselsstraffa vert utsett med ei prøvetid på 2 - to - år, jf. straffeloven §52 - §54. Ved eventuell soning av straffa kjem 2 - to - dagar i frådrag for varetektsfengsel. Ved sidan av fengselsstraffa vert det idømt ei bot utan vilkår på 3.000 - tretusen - kroner, subsidiært fengsel i 10 - ti - dagar.